«Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας»


Γράφει ο Πάνος Κολοκοτρώνης

Προσφιλής φράση του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα το να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ο ίδιος προσωπικά κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, δεν κρύφτηκε –του το αναγνωρίζουμε αυτό.

Τα είπε όλα, απλώς τα είπε με τον δικό του τρόπο, αναδεικνύοντας ότι περισσότερο τον ενδιαφέρει η υστεροφημία του όταν έρθει η ώρα της αποχώρησης, παρά να γραφτεί στην ελληνική Ιστορία ότι υπήρξε ένας ακόμη πρωθυπουργός ο οποίος άλλα εξήγγειλε για να ψηφιστεί από τον λαό και άλλα έπραξε στην πορεία, επιρρίπτοντας μάλιστα και την ευθύνη στον ίδιο το λαό –επειδή όταν λες πως ο λαός στις προηγούμενες εκλογές ψήφισε το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο που έφερε ποτέ πολιτικός στη χώρα, ουσιαστικά μεταθέτεις τις ευθύνες σε ένα λαό που ρίσκαρε να σου δώσει άλλη μια ευκαιρία, παρά το γεγονός ότι πριν δυο καλοκαίρια έγραψες τον λαό στα παλαιότερα των υποδημάτων σου.

Πράγματι, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να εμφανιστεί ως ο ηγέτης που θα δικαιωθεί από την Ιστορία- αυτό άλλωστε προσπαθούσαν να διασφαλίσουν και οι προκάτοχοί του. Διατηρώντας ήρεμο ύφος και τόνο φωνής, ώστε να φανεί σοβαρός κι άξιος εμπιστοσύνης, «άμβλυνε γωνίες» και απέφυγε να τοποθετηθεί επί της ουσίας στην πλειονότητα των ερωτημάτων, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που εμφανίστηκε ανακόλουθος με τις απαντήσεις που είχε δώσει σε προηγούμενα ερωτήματα που του τέθηκαν.

Εάν κάτι πρέπει να κρατηθεί από τις απαντήσεις του πρωθυπουργού είναι ότι πράγματι θα μειωθεί περαιτέρω το εισόδημα των Ελλήνων. Για τις συντάξεις, ειδικότερα, είπε ότι το 2019 θα μειωθούν έως και 50%, δηλαδή θα έχει επιτευχθεί η φτωχοποίηση των Ελλήνων σε βάθος 10ετίας, όπως είχε αρχικώς σχεδιαστεί από τους Ευρωπαίους με τη σύμφωνη γνώμη της πλειονότητας των ελληνικών κομμάτων. Κατά τον Αλέξη Τσίπρα διαμορφώνεται, λοιπόν, μια νέα πραγματικότητα: Το εισόδημα των Ελλήνων θα είναι πολύ μικρό, αλλά από τούδε και στο εξής θα πρέπει να συνηθίσουμε να ζούμε έτσι.

Η πολιτική της φορολόγησης δεν θα αλλάξει-δεν θα μπορούσε άλλωστε να αλλάξει εφόσον τις επόμενες δεκαετίες και παρά τη σταδιακή απογύμνωση του δημόσιου πλούτου, θα πρέπει να επιτυγχάνονται πλεονάσματα. Αντιθέτως θα επιτευχθεί η ομαλότητα, δεδομένου ότι σήμερα ένας φορολογούμενος που δεν έχει εισόδημα και προσπαθεί να πουλήσει ένα ακίνητό του και δεν μπορεί, κατά τον πρωθυπουργό σε λίγα χρόνια θα μπορέσει να το πουλήσει!

Η πολιτική, γενικότερα, θα μπει σε άλλη τροχιά, καθώς κατά τον πρωθυπουργό οι συναινέσεις και οι πολιτικές συγκλίσεις θα έρθουν και εξαιτίας του εκλογικού Νόμου. Πράγματι και σε αυτό έχει δίκιο ο Αλέξης Τσίπρας. Μπορεί να αποκρύπτει το γεγονός ότι οι συγκλίσεις θα επιβάλλονται από τον εκλογικό Νόμο, δεδομένου ότι με εκλογικό σύστημα πλήρους αναλογικότητας κανένας και ποτέ δεν θα μπορέσει να πλειοψηφήσει, όμως ο στόχος θα επιτευχθεί και σε αυτό το επίπεδο. Δεν θα παράγει η χώρα πολιτική. Επειδή, όπως πολύ ορθά διδάσκεται στη Νομική Σχολή για το σύστημα της απλής αναλογικής: Όταν σε μία χώρα δεν παράγεται πολιτική, από το να μη γίνονται εκλογές είναι καλύτερο να γίνονται με αναλογικό σύστημα. Ακόμη κι αν εν τέλει φαλκιδεύεται η ψήφος!

Γεγονός είναι ότι στο όνομα της Δημοκρατίας και μιας Ευρώπης δημοκρατικότερης, διαπράττονται συνειδητά τα χειρότερα εγκλήματα. Και έστω ότι η ψήφος του Έλληνα δεν ενδιαφέρει κανέναν στην Ευρώπη-και στην Ελλάδα δυστυχώς. Όμως, το γεγονός ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν παραιτηθεί επί των εθνικών δικαιωμάτων και επιζητούν, για παράδειγμα, την «εμβάθυνση» μέσω ανακήρυξης ενός Ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών, ή ότι σε αυτό το αίτημα συμφωνεί και ο κ. Μακρόν, ο οποίος αφού δεν μπορεί να απαγκιστρώσει τη Γαλλία από τη γερμανική Ευρώπη, επιζητεί να είναι Γάλλος ο νέος Ευρωπαίος υπουργός Οικονομικών, δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θέλουν κάτι τέτοιο.

Πράγματι, η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί, όπως οραματίζονται κάποιοι την ομαλοποίηση αυτή, ύστερα από κάποια χρόνια- έστω και με τις βίαιες πολιτικές που επιβάλλονται και ωραιοποιούνται από τους πολιτικούς. Τι να την κάνουμε όμως αυτή την ομαλοποίηση όταν δεν θα υπάρχουμε ως χώρα παρά μόνο στα χαρτιά; Θα είμαστε ένα πολύ μικρό άβουλο τμήμα μιας ενωμένης Ευρώπης. Ένα τμήμα χωρίς ταυτότητα και με ιστορία που θα έχει αρπαχτεί και θα είναι ευρωπαϊκή- άρα τι μας νοιάζει το όνομα Μακεδονία ή οτιδήποτε άλλο; Απλώς θα υπάρχουν στιγμές που σε αυτή την Ευρώπη θα θυμόμαστε ότι κάποτε, κάποιοι εξ ημών είμαστε Έλληνες. Εάν μάλιστα το εκστομίσουμε, ίσως να μας κοιτάξουν όπως οι Γάλλοι κοιτούσαν τον Αδαμάντιο Κοραή όταν πριν τρεις αιώνες δήλωνε Έλλην στην «carte de Securite» του…

 

 

 

 

 

 

 

 



Copyright 2014 Circogreco.gr | All Rights Reserved | Adapted by TXrys | Hosted by Five Star Hosting | About us | Contact us