Ζάκυνθος – Το περιστατικό μιας «τουριστικής» δολοφονίας


Γράφει ο Χρήστος Οικονόμου 

Η υπόθεση της κτηνώδους δολοφονίας με ξυλοδαρμό Αμερικανού νεαρού τουρίστα στον Λαγανά, αποτελεί φυσική συνέπεια μιας συγκεκριμένης κατηγορίας οργανωμένου τουρισμού, που το ελληνικό κράτος όχι μόνον ανέχεται αλλά και ευνοεί, εδώ και καιρό,  με αντάλλαγμα τα έσοδα του τουριστικού προϊόντος.

Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί και μια σαφή απόδειξη της βαθμιαίας κατάπτωσης του παγκόσμιου και ιστορικά επικυρωμένου φαινομένου του περιηγητισμού στην Ελλάδα (ως περιοχής της γης όπου το φυσικό, το πολιτιστικό και το κοινωνικό περιβάλλον σηματοδοτούν μια βαθύτατη ποιοτική διαφοροποίηση έναντι άλλων περιοχών προτίμησης του συμβατικού τουρισμού), από επιλογή προσδοκίας αναβάπτισης του επισκέπτη σε υψηλότερο επίπεδο της ποιότητας ζωής του, έστω και σε ανάπαυλα, σε παγκόσμιο προϊόν άχρουν και άοσμο, συμβατό μόνο με την μόνη κατανοητή στην παγκοσμιοποίηση υπερτάτη αρχή του χρήματος.

Η κατάπτωση αυτή, δεν συμβαίνει μόνο στην περίπτωση της Ελλάδας ούτε για πρώτη φορά. Η απεύθυνση χωρών που διαθέτουν τουριστικό προϊόν στα χαμερπέστερα και κτηνωδέστερα στοιχεία της ανθρώπινης φύσης, ως δήθεν ανταποκρίσεις σε φυσικές και ενεκα τούτου οριζόμενες ως νόμιμες ανάγκες του πελάτη-τουρίστα, ανθεί επί δεκαετίες σε χώρες της νοτιανατολικής Ασίας, για παράδειγμα σχετικά με την παιδική πορνεία. Το ίδιο συνέβαινε και στην Κούβα του Μπατίστα από την περίοδο του μεσοπολέμου έως και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οπότε και ανετράπη ο δικτάτορας από τους Φιντέλ Κάστρο και Τσε Γκεβάρα. Ανάλογες συμπεριφορές, υπό την πρόσθετη βία του ότι αυτά συνέβαιναν σε χώρα υπό αποικιακό ζυγό, εκδηλώνονταν σε βάρος των πανέμορφων Σενεγαλέζων αγοριών και κοριτσιών, από τους Γάλλους δυνάστες. Η ομοιότητα με τον Λαγανά εδώ είναι ότι το υποσχόμενο στον πελάτη-τουρίστα προϊόν αφορά σε αισθήματα και επιθυμίες υπανθρώπων, που συμβάλλουν στην αποκτηνωτική και ζωώδη πλευρά εκείνου που πληρώνει και δικαιούται να τα πάρει όλα, επειδή ακριβώς πληρώνει! Ακόμη και μια ανθρώπινη ζωή!

Πρόκειται για συμπεριφορές και πρακτικές που υποβαθμίζουν τον άνθρωπο, ως νοήμον στοιχείο -το μόνο- του κόσμου μας. Στον Λαγανά, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τουρίστριες να ουρούν εν μέση οδώ σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, μαζικούς τσαμπουκάδες των ηλιθίων του αφόρητου «ματσισμού» της εποχής, μαστουρωμένους και μεθυσμένους μέχρις πλήρους αποκτηνώσεως, και άλλα, επειδή αυτά υπεσχέθη η περιοχή στους επισκέπτες της. Και εκείνοι δικαιούνται να τα λάβουν αυτά, επειδή πλήρωσαν.

Εικάζω (δεν έχω πρωτογενή εικόνα των πραγμάτων) ότι το φαινόμενο θα έχει επιταθεί λόγω της κρίσης και της οικονομικής εξαθλίωσης πολλών συμπολιτών μου. Αλλά συμβολίζει και μια μονιμότερη υποβάθμιση της Ελλάδας από μοναδική περίπτωση χώρας προς επίσκεψη και αναψυχή, σε αντιλαβανόμενο ως ένα ακόμη τουριστικό «προτεκτοράτο» -έρμαιο ακόμη και στις κτηνωδέστερες διαθέσεις των επισκεπτών-πελατών του.

Στην περίπτωση της χώρας μας οι συνέπειες είναι ακόμη σοβαρότερες, διότι παρά την οικονομική κρίση η Ελλάδα παραμένει μεταξύ των χωρών της «πρώτης ταχύτητας» ως μέρος του δυτικού κόσμου. Και έτσι, εδώ, η ενδυνάμωση της «εντύπωσης του προτεκτοράτου» (έστω στο τουριστικό επίπεδο και μόνο) «πονάει» περισσότερο απ’ όσο θα συνέβαινε σε μια χώρα του αναπτυσσόμενου ή του καθυστερημένου τρίτου κόσμου. Όπου η αδήριτη επιβιωτική ανάγκη κάνει να φαίνονται ως επιδεχόμενες μεγαλύτερης ανοχής μαζικές προσβολές και παραβιάσεις των ατομικών δικαιωμάτων των γηγενών, σε ό,τι αφορά τη συλλογική συνείδησή τους για τον πολιτισμό, τη σχέση τους με τη φύση και το περιβάλλον και την ίδια την κοινωνία τους.

Η κατάσταση και η εικόνα αυτή, εκτός του ότι δεν ανταποκρίνεται -και δικαίως- στη συλλογική αίσθηση των Ελλήνων για τον τόπο τους, ανατρέπει και την εμπεδωμένη στο διεθνές συλλογικό επίπεδο αντίληψη για το τί είναι η Ελλάδα και τί προσφέρει η επίσκεψη στη χώρα μας.

Όχι! Δεν προσφέρουμε αποκτηνώσεις, δήθεν απελευθερωτικές και εκτονωτικές διά της ζωωδίας ανάπαυλες των απανταχού καταπιεζόμενων μικρομεσαίων του πλανήτη μας. Προσφέρουμε αποφορτίσεις του ταλαιπωρημένου σώματος και του νοός του μαζανθρώπου, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση θιγέντων από την καθημερινότητά του αισθητικών, συναισθηματικών και ψυχικών αρετών που εμπεριέχονται στις ανθρώπινες δυνατότητες και για οποιονδήποτε λόγο υπνώττουν.
Και η απάντηση στο τυχόν ερώτημα των ντόπιων επιχειρηματιών τουρισμού του Λαγανά «και τί με κόφτει εμένα», είναι ότι υφίσταμαι όπως όλοι, μηδέ ενός εξαιρουμένου, τις συνέπειες της βάρβαρης βλάβης στο συλλογικό μας πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον αντί πινακίου φακής.

Ως εδώ!

 

 

 

 



Copyright 2014 Circogreco.gr | All Rights Reserved | Adapted by TXrys | Hosted by Five Star Hosting | About us | Contact us